Hélène Damen

Over Helene


Hélène Damen wordt op 8 oktober 1963 geboren in Eindhoven. Ze is de jongste uit een gezin van drie kinderen. Haar vader is architect en van hem erft zij haar liefde voor de architectuur. Als klein kind brengt ze uren door, tekenend onder het tekenbord van haar vader. Al vroeg weet ze, wat zij wil. Zij wil net als haar vader architect worden. Na de Mariaschool in Veldhoven gaat ze naar het Van Maerlantlyceum in Eindhoven. Als ze in 1983 haar diploma Atheneum-B behaalt, lijkt het voor de hand te liggen dat zij bouwkunde gaat studeren aan de Technische Universiteit. In plaats daarvan kiest zij voor de studie Kunstgeschiedenis & Archeologie aan de Universiteit van Amsterdam. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en al snel blijkt dat de architectuurgeschiedenis nog altijd haar belangstelling heeft. Ze kiest dan ook 'de geschiedenis van de bouwkunst' als specialisatie. In 1989 studeert ze af op een onderzoek naar de negentiende-eeuwse stedebouwkundige aanpassingen aan het Piazza del Qurinale in Rome.  Zij ontvangt hiervoor een studiebeurs van het Nederlands Instituut in Rome.


Na haar studie in Amsterdam vestigt Hélène  zich in Rotterdam. In 1991 richt zij haar bureau voor architectuurhistorisch advies en onderzoek op en is ze als architectuurhistorica werkzaam voor diverse Rotterdamse culturele instellingen. Zij publiceert regelmatig artikelen in diverse tijdschriften, schrijft en redigeert architectuurboeken en is betrokken bij diverse architectuurtentoonstellingen en publieksmanifestatie zoals de Dag van de Architectuur in Rotterdam en de AIR-maniefestatie 'De Alexanderpolder, waar de stad verder gaat'. Ze werkt  in opdracht van  Rotterdamse Kunststichting, Gemeentewerken Rotterdam, BNA-kring Rijnmond en het Nederlands Architectuurinstituut. In 1996 wordt ze  beleidsmedewerker architectuur en coördinator van het ArchiCenter/VVV Rotterdam. 



In november 1995 wordt de tweeling Anne en Nena geboren. Hélène's plannen om direct na haar zwangerschapsverlof weer aan de slag te gaan, moeten worden aangepast als blijkt dat één van de meisjes een ernstige aangeboren hartafwijking heeft. Er volgen vier maanden vol angst en onzekerheid. Uiteindelijk sterft haar dochter Nena op 16 maart 1996. Niet lang daarna gaat Hélène weer aan het werk. Op 10 juli 1997 wordt haar zoon Bent geboren. Dit keer gaat alles goed en kan zij vrijsnel haar werkzaamheden weer oppakken.












In september 1999 gooit Hélène Damen het roer om. Ze zegt haar baan bij de VVV op en vertrekt met man en kinderen naar het buitenland. Het drukke Rotterdamse stadsleven wordt verruild voor een klein duits dorp van 1500 inwoners gelegen aan het begin van de Hunsrück. Tijdens  haar vele wandelingen in het bosrijke heuvellandschap tussen Moezel, Rijn en Nahe komt ze tot rust. Aangemoedigd door de vele vragen van haar dan 7-jarige dochter Anne, besluit ze haar herinneringen aan de winter van 1995/1996 op papier te zetten. Dit resulteert in 2007 in de autobiografische roman 'Slechts een winter'. 




Sinds augustus 2006 woont en werkt Hélène Damen weer in Nederland.












   © fotografie Anne-Marie van Alem-Damen